مادر زيرك

خانم حمیدی برای دیدن پسرش مسعود ، به محل تحصیل او یعنی لندن آمده بود. او در آنجا متوجه شد كه پسرش با یك هم اتاقی دختر بنام ويكي زندگی میكند. كاری از دست خانم حمیدی بر نمی آمد و از طرفی هم اتاقی مسعود هم خیلی خوشگل بود.
او به رابطه میان آن دو ظنین شده بود و این موضوع باعث كنجكاوی بیشتر او می شد. مسعود كه فكر مادرش را خوانده بود گفت : " من میدانم كه شما چه فكری می كنید ، اما من به شما اطمینان می دهم كه من و ويكي فقط هم اتاقی هستیم . "
حدود یك هفته بعد ، ويكي پیش مسعود آمد و گفت : " از وقتی كه مادرت از اینجا رفته ، قندان نقره ای من گم شده ، تو فكر نمی كنی كه او قندان را برداشته باشد ؟ " " خب، من شك دارم ، اما برای اطمینان به او ایمیل خواهم زد."
او در ایمیل خود نوشت : "مادر عزیزم، من نمی گم كه شما قندان را از خانه من برداشتید، و در ضمن نمی گم كه شما آن را برنداشتید . اما در هر صورت واقعیت این است كه قندان از وقتی كه شما به تهران برگشتید گم شده . " با عشق، مسعود
روز بعد مسعود يك ايميل با اين مضمون از مادرش دريافت كرد: "پسر عزيزم، من نمي‌گم تو با ويكي رابطه داري و در ضمن نميگم كه باهاش رابطه نداري. اما در هر صورت واقعيت اين است كه اگر او در تختخواب خودش مي‌خوابيد حتماً‌ تا الان قندان را پيدا كرده بود." با عشق،‌ مامان.